وب سايت مهدی علی میرزایی، مهدی علی میرزایی، وب سایت شخصی مهدی علی میرزایی، مهدی علیمیرزایی، نویسنده و کارگردان سینما، در مدت معلوم، فیلم پالتو شتری، پارادایس، گشت ارشاد، پالتوشتری، هفت معکوس، کاتیوشا، گشت ارشاد، وزنه های بی وزن، غزلی که شیطان برای من سرود، حاجتنامه ملا نظرعلی، حاجتنامه نظرعلی، استخاره، دکانهای پیامبری، تخت گاز، دبیت، اولین تولد، همکاری سینمای ایران و هالیوود، first born, polocoat, paltoshotori, paradais, alimirzaee, mahdi alimirzaee

 

وجه تسمیه فیلم پالتو شتری

با نگاهی به یادداشت نویسنده فیلمنامه پالتو شتری در مجله فیلم شماره 554

نقدی بر پالتو شتری ساخته علی میرزایی

یکی از مهمترین عناصر فیلم پالتو شتری نام درخشان آن است. فیلم پالتو شتری برخلاف ظاهر آسان و روان خود که با شوخی ها و جذابیتهای عامه پسندانه، ظاهری سبک و سرخوش به خود گرفته است، در واقع با نگاهی به اساسی ترین مفاهیم نیچه طراحی شده است. فیلسوفی که بدلیل زبان شعرگونه اش و در نتیجه در دسترس بودن افکار تربیت نشده برای فلسفه محض دستخوش سوء تفاهم های زیان باری شده است که معروفترین و بزرگترین آنها سوء استفاده نازیسم از آموزه های او بوده است .

نام فیلم تنها عبارتی نیست که در فیلم با رجوع چندباره به آن برجسته شده و دست مایه عنوانی برای کل فیلم قرار گرفته باشد. برای رسیدن به فهمی دقیقتر از نام فیلم سینمایی پالتو شتری، باید به یکی از تقسیم بندی های نیچه رجوع کنیم. نیچه در نخستین بخش از کتاب "چنین گفت زرتشت" سه مرحله دگردیسی برای یک انسان در مسیر رشد ترسیم می کند.

مرحله شتر بودن       مرحله شیر شدن       مرحله کودک شدن

شتر سمبل حیوان مطیع و بارکشی است که زانو می زند تا بار اخلاقیات و باید نباید های اجتماع و تاریخ و فرهنگ را بر دوشش بگذارند. اژدهایی که بر او مسلط است «تو - باید» است. حمال است. زحمت می کشد و رنج می برد و خالی از نشاط ، صحرانوردی می کند و این اخلاقی بودن کورکورانه را ارزشی مضاعف می داند .

اگر شتر با دانش و خودسازی در گوشه ای از صحرا دچار دگردیسی شود به مرحله شیر شدن می رسد. متوجه می شود که ارزشهای تقلیدی نشاط زندگی را از او گرفته اند. او به مرحله «من - می خواهم» وارد می شود. او در این مرحله مانند شیر به پوسته اخلاقیات و ارزشها حمله می کند و در پی آزادسازی نیروی بی نهایت درون خویش علیه باید نباید های تحمیلی تاریخ و مذهب و فرهنگ طغیان می کند. اما این آخرین مرحله نیست بلکه مرحله نهایی مرحله رستگاری است .

اگر شیر دلیری و قدرت خود را متوقف نکند و در جستجوی حقیقت باشد و حرکتش معطوف به رشد و کمال باشد به مرحله کودک بودن تشرف می یابد . مرحله آزادی و معصومیت و در ارزشهای واقعی از درون خود غرق شدن در ارزشهای واقعی .

اما اگر حرکت شیر بجای کمال بسوی دریدن شترهای دیگر باشد و روی به تحقیر و کین توزی نسبت به شترها بیاورد آن وقت بین مرحله شتربودن شیر بودن گیر افتاده است. او ردای شیر دارد اما در واقع به نوعی در شتر بودن مسخ شده است. شتری است که توهم زده شیر شده. پالتویش پوست شیر نیست همان پالتوی شتری است .